Author Topic: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ: ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ  (Read 39 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline AndreasHW

  • Διαχειριστής
  • *****
  • Posts: 405

 Λύση στο πρόβλημα της θερμικής νησίδας μπορεί να δώσει το πράσινο, έχοντας την κατάλληλη εκτατική, χωροταξική και χλωριδική παρουσία (η χρήση υλικών λιγότερο μονωτικών, αποτελεί την άλλη παράμετρο της λύσης του προβλήματος). Το πράσινο, πέραν του ιδιαιτέρου μικροκλίματος που διαμορφώνει, διατηρεί «υπό σκιάν» τις επιφάνειες που δύνανται να λειτουργήσουν ως θερμοσυσσωρευτές, περιορίζοντας την αρνητική δράση τους.

 Το καλοκαίρι η θερμοκρασία σε αστική περιοχή πρασίνου εμφανίζεται κατά 2-3ο C χαμηλότερη σε σχέση με τις γύρω περιοχές, και τις νύχτες του χειμώνα υψηλότερη. Εάν το θερμόμετρο στην πόλη δείχνει 39ο C υπό σκιάν, τότε η θερμοκρασία σε άλσος της πόλης είναι 36-37ο C, σε πάρκο αυτής 37-38ο C, σε κεντρικό της δρόμο χωρίς σκίαση 43-45ο C, στα Ι.Χ. αυτοκίνητα, ταξί και λεωφορεία χωρίς κλιματισμό που κυκλοφορούν στους δρόμους της 41-42ο C, στα διαμερίσματα-όροφοι χωρίς κλιματισμό 31-32ο C και στα υπόγεια διαμερίσματα 23-25ο C (σύμφωνα με μετρήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί, κατά το θέρος προκύπτει διαφορά θερμοκρασίας έως και επτά βαθμών Κελσίου στην πλευρά του δρόμου που βρίσκεται ο Εθνικός κήπος και στην αντίθετη που είναι τα κτίρια).
 Υπολογίζεται ότι τα φυτά απορροφούν το 80% της ηλιακής ακτινοβολίας και συμβάλλουν αποτελεσματικά στο δρόσισμα της πόλης. Ο κρύος αέρας είναι βαρύτερος και μένει στο έδαφος, μ’ αποτέλεσμα η θερμοκρασία του αέρα κάτω από τα δένδρα να είναι μέχρι και 14 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη σε σχέση με αυτή πάνω από την κόμη τους. Μελέτες του Lawrence Berkeley Laboratory έδειξαν ότι οι ημερήσιες μέσες θερμοκρασίες αέρα είναι 2-3 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερες σε γειτονιές με δένδρα, σε σχέση με αντίστοιχες που δεν έχουν δένδρα.

 Το πράσινο, με το μεγάλο πορώδες που διαθέτει, αφήνει το νερό να διεισδύσει στο έδαφος για ν’ αποθηκευθεί, εμποδίζοντας την διά της επιφανείας του ενεργοβόρο εξάτμιση. Συγκρατεί, επίσης, μεγάλο ποσοστό ρυπαντών και σωματιδίων του αέρα, λειτουργώντας ως ένα φυσικό φίλτρο και απορροφά το βλαπτικό διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται στην πόλη, με τις δραστηριότητες που ασκούνται σε αυτήν. Ενώ, αποστειρώνει την ατμόσφαιρα από τη βλαπτική μικροχλωρίδα της.

 Ένα δένδρο μέσης ηλικίας διαπνέει περίπου 400 λίτρα νερού/24 ώρες, καταναλώντας σε ενέργεια 250.000 kcal περίπου, όση δηλαδή εννιά (9) μέσης απόδοσης συσκευές κλιματισμού, που λειτουργούν επί εικοσιτετράωρο (χωρίς αυτές ν’ απομακρύνουν τη θερμική ενέργεια -αντίθετα την ενισχύουν). Η σχετική υγρασία του αέρα υπολογίζεται ότι είναι κατά 7-14% μεγαλύτερη σε μια αστική περιοχή πρασίνου από τη γύρω περιοχή της. Η συμβολή τής βλάστησης συνίσταται στο ότι αμβλύνει τις υψηλές θερμοκρασίες της θερινής –κυρίως- περιόδου. Όμως, οι πολύ υψηλές τιμές σχετικής υγρασίας του αέρα, λειτουργούν ανασταλτικά σε περιόδους υψηλών θερμοκρασιών και κάνουν τη ζέστη αφόρητη, ενώ παράλληλα εμποδίζουν τον αυτοκαθαρισμό της ατμόσφαιρας. Είναι λάθος, για παράδειγμα, να δημιουργούμε υδάτινους χώρους στην πόλη, χωρίς να τους συνδιάζουμε με επαρκές πράσινο, ώστε να διαμορφώνεται ένα ιδιαίτερο μικροκλίμα, διότι η εξάτμιση των νερών λόγω της ζέστης, αυξάνει σε μεγάλο βαθμό τη σχετική υγρασία του συγκεκριμένου περιβάλλοντος.
 
Μια άλλη σημαντική προσφορά του αστικού πρασίνου, η οποία όμως παραβλέπεται, είναι η λειτουργία του ως φυσικού ιονιστή του αέρα. Τα φυτά είναι φορτισμένα αρνητικά και δεσμεύουν τα θετικά ιόντα, που δεν ωφελούν ψυχολογικά τον άνθρωπο, ενώ ταυτόχρονα απωθούν τ’ αρνητικά, που γνωρίζουμε πόσο θετική είναι η επίδρασή τους στον ανθρώπινο οργανισμό. Έτσι, ετούτα μπορούν να προσληφθούν από τον άνθρωπο, αφού είναι διαθέσιμα. Επιπλέον, τα πράσινα μέρη των φυτών, με την επίδραση του φωτός ενός ορισμένου μήκους κύματος, εκπέμπουν ηλεκτρόνια που ιονίζουν τον αέρα.
(απόσπασμα από το βιβλίο μου “Αθήνα, ζεις;”, εκδόσεις Φιλιππότη, Αθήνα 2006)