Recent Posts

Pages: 1 [2] 3 4 ... 10
11

Ο βιασμός αποτελεί ένα ειδεχθές έγκλημα που πλήττει βάναυσα τη γενετήσια αξιοπρέπεια και ελευθερία του ατόμου, προσβάλλει κατάφωρα την αξιοπρέπεια του θύματος ενώ δεν πρέπει να αγνοείται το γεγονός ότι το θύμα συχνότατα κινδυνεύει από μετάδοση σοβαρών νοσημάτων ή ακόμη και από μία ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, απότοκο του ειδεχθούς εγκλήματος του βιασμού.

Σε όλο τον κόσμο, οι διαφορετικές χώρες έχουν τους δικούς τους νόμους για να τιμωρήσουν την σεξουαλική επίθεση, που έχουν σκοπό να τιμωρήσουν τον δράστη και να αποτρέψουν μελλοντικούς βιασμούς.

Αυτοί είναι οι 15 πιο σκληρές τιμωρίες σε διαφορετικές χώρες του κόσμου.

1. Κίνα
Οι αρχές της Κίνας τιμωρούν τους βιαστές αμέσως με θανατική ποινή και σε κάποιες περιπτώσεις ο βιαστής επίσης τιμωρείται με ακρωτηριασμό των γεννητικών του οργάνων.

2. Ιράν
Στο Ιράν, ο βιαστής είτε απαγχονίζεται ή πυροβολείται μέχρι θανάτου δημόσια. Μερικές φορές ο ένοχος γλιτώνει από τη θανατική ποινή μετά από την έγκριση του θύματος, αλλά θα δεχτεί 100 μαστιγώματα ή ισόβια κάθειρξη.

3. Ολλανδία
Οποιοδήποτε είδος σεξουαλικής επίθεσης, ακόμα και ένα γαλλικό φιλί χωρίς τη συγκατάθεση του ενός, θεωρείται βιασμός στην Ολλανδία. Ο βιαστής τιμωρείται με φυλάκιση που κυμαίνονται από 4 έως 15 χρόνια, ανάλογα με την ηλικία του κατάδικου.

Σεξουαλική επίθεση προς ιερόδουλη, μπορεί να οδηγήσει σε φυλάκιση 4 ετών στις Κάτω Χώρες, ενώ είναι μία χώρα που δεν υπάρχουν ανησυχίες για τη σεξουαλική επίθεση εναντίον ιερόδουλων.

4. Γαλλία
Στη Γαλλία, ο βιαστής τιμωρείται με 15 χρόνια φυλάκισης, και αν έχει προκαλέσει βασανιστήρια στο θύμα, τότε η ποινή μπορεί να επεκταθεί στα 30 έτη ή σε ισόβια φυλάκιση ανάλογα με την έκταση της σωματικής βλάβης που προκλήθηκαν στο θύμα.

5. Βόρεια Κορέα
Η Βόρεια Κορέα δεν έχει καμία επιείκεια για αυτό το έγκλημα. Αποδίδεται άμεση δικαιοσύνη στο θύμα βιασμού, καθώς μια διμοιρία στρατού πυροβολεί τον βιαστή στο κεφάλι.

6. Ρωσία
Στη Ρωσία, ο κατάδικος πρέπει να εκτίσει μια ποινή φυλάκισης για 3+ ετών, η οποία μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 30 χρόνια, ανάλογα με τη ζημιά που έχει προκαλέσει στο θύμα.

7. Αφγανιστάν
Στο Αφγανιστάν αποδίδεται άμεση δικαιοσύνη στο θύμα, σε μόλις τέσσερις ημέρες πυροβολώντας τον βιαστή στο κεφάλι.

8. Νορβηγία
Στη Νορβηγία, ο βιαστής τιμωρείται με φυλάκιση από 4 έως 15 χρόνια, ανάλογα με το βαθμό της σωματικής βλάβης στο θύμα.

9. ΗΠΑ
Οι ΗΠΑ έχουν δύο είδη νομοθεσία – τον πολιτειακό νόμο και την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Αν η υπόθεση βιασμού εμπίπτει στην κατηγορία του ομοσπονδιακού νόμου, τότε ο βιαστής λαμβάνει ποινή 30 χρόνια φυλάκισης. Οι ποινές για βιασμό διαφέρουν από πολιτεία σε πολιτεία, στους πολιτειακούς νόμους.

10. Ινδία
Η Ινδία θέσπισε ακόμα πιο αυστηρή την τιμωρία που ψηφίστηκε με το νομοσχέδιο του 2013. Ο βιαστής είτε λαμβάνει ποινή φυλάκισης 14 ετών και σπανιότερα ο βιαστής τιμωρείται με εκτέλεση δια απαγχονισμού.

11. Σαουδική Αραβiα
Αν κάποιος καταδικαστεί για βιασμό, τότε εκτελείται δημοσίως λίγες μέρες μετά τη δίκη. Είναι από τις πιο βάναυσες τιμωρίες για τον βιασμό στον κόσμο.

12. Αίγυπτος
Στην Αίγυπτο, ο βιαστής απαγχονίζεται δημόσια ώστε οι επίδοξοι βιαστές να γνωρίζουν τις συνέπειες αυτού του ειδεχθούς εγκλήματος.

13. Ισραήλ
Στο Ισραήλ, ο βιαστής φυλακίζεται για τουλάχιστον 4 χρόνια και με μέγιστοι ποινή τα 16 χρόνια.

14. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η τιμωρία της σεξουαλικής επίθεσης ή βιασμού είναι θάνατος δι “απαγχονισμού εντός 7 ημερών.

15. Ελλάδα
Στην Ελλάδα, οι ποινή για τον βιασμό είναι φυλάκιση τουλάχιστον 3 ετών.

Πηγή: wittyfeed.com
12

Ο λόγος για το Πολυλίμνιο, ένα σύμπλεγμα από λίμνες και καταρράκτες στην καρδιά της Πελοποννήσου, ένα απίστευτα όμορφο τοπίο, ένα εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον περίπου 30 λεπτά (32 χλμ) από την πρωτεύουσα της Μεσσηνίας.

Αν ψάχνετε για κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα, πάρτε το μαγιό σας, φορέστε παπούτσια για περπάτημα και ακολουθήστε μας:

Στον Νομό Μεσσηνίας, στην κοινότητα Χαραυγή του Δήμου Μεσσήνης, βρίσκεται το Πολυλίμνιο, μια μοναδική τοποθεσία η οποία λόγω του ανώμαλου εδάφους αποτελείται από πολλές λίμνες και καταρράκτες.

Είναι πολύ εύκολο να βρει κανείς το Πολυλίμνιο, ακολουθώντας το δρόμο από Καλαμάτα προς Πύλο. Κοντά στο χωριό Καζάρμα υπάρχει το χωριό Χαραυγή, από όπου ξεκινάει το μονοπάτι προς το Πολυλίμνιο (υπάρχει ταμπέλα που κατευθύνει προς Πολυλίμνιο στον κεντρικό δρόμο).

Περπατώντας ένα μικρό διαμορφωμένο μονοπάτι για 5-10 λεπτά, περνώντας μέσα από πυκνή βλάστηση και με τη βοήθεια γραφικών ξύλινων γεφυριών, θα βρεθείτε σε ένα κρυφό παράδεισο από μικρές λίμνες και καταρράκτες, περικυκλωμένους από ελαιώνες και αμπέλια. 15 λίμνες με διάφορα περίεργα ονόματα όπως Μαυρολίμνα, Κάδη, Καδούλα, του Τυχερού, του Ιταλού, του Πανάγου, της Σταθούλας, καλά κρυμμένες για πολλά χρόνια, μόλις πρόσφατα έγιναν γνωστές στο ευρύ κοινό και άρχισαν να δέχονται τις επισκέψεις των φίλων της φύσης.


Το καλοκαίρι είναι πολλοί αυτοί που προτιμούν τα δροσερά νερά των λιμνών του Πολυλιμνίου για να κάνουν το μπάνιο τους, όπως για παράδειγμα στη λίμνη Καδούλα, η οποία πήρε το όνομά της από το σχήμα της που μοιάζει με καρδιά. Ο καταρράκτης, με τα νερά του να σκάνε πάνω στην επιφάνεια της λίμνης από ύψος 25 μέτρων, προσφέρει μία μοναδική εμπειρία σε όποιον τον πλησιάσει, ενώ οι πιο τολμηροί επιδίδονται σε εντυπωσιακές βουτιές από τους γύρω βράχους, στα βαθιά νερά της λίμνης.


Τα μικρά φαράγγια, η πλούσια βλάστηση και οι πανέμορφοι καταρράκτες θα μετατρέψουν μια μέσης δυσκολίας πεζοπορία 3 χιλιομέτρων σε μια εμπειρία μοναδική και αξέχαστη. Τα νερά του φαραγγιού, που έρχονται από το Μεσοπόταμο, αφού περάσουν το γεφύρι του Τζάνε, στο Πεταλίδι, χύνονται στην αγκαλιά του Μεσσηνιακού Κόλπου. Εάν κανείς ακολουθήσει το φαράγγι προς τα κάτω, θα φτάσει στη σπηλιά με τις υπέροχες πεταλούδες.




Και τίθεται το ερώτημα, να βουτήξω;;;

Κάποιοι τολμηροί δε θα το σκεφτούν καθόλου και θα νιώσουν απότομα τα κρύα νερά του καταρράκτη! Αλλά κανείς δε θα μπορέσει να αντισταθεί στο τέλος και όσο κρύα κι αν είναι τα νερά, η εμπειρία θα σας συνεπάρει!



Τα αφιερώματα για αυτόν τον επίγειο παράδεισο δεκάδες και πολλοί οι επισκέπτες από όλα τα μέρη της Ελλάδας που τον προτιμούν. Ένας μικρός καταπράσινος παράδεισος, διάσπαρτος από λιμνούλες και καταρράκτες μας περιμένει στο Πολυλίμνιο να τον εξερευνήσουμε. Μια μοναδική εμπειρία που πρέπει να ζήσουμε, τώρα μάλιστα που το καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά και έχουμε αρχίσει τις εξορμήσεις μας!

Το κείμενο το δανείστηκα από http://kalamatain.gr και οι φωτογραφίες και το βίντεο είναι τραβηγμένα από μένα.
13

Συνήθως το σαββατοκύριακο εξαιτίας της έλλειψης χρόνου μαγειρεύουμε και για τις επόμενες μέρες και μετά απλώς τα ξαναζεσταίνουμε.
Ωστόσο, αυτό που δεν γνωρίζετε, είναι ότι πολλές τροφές κατά τη διαδικασία προετοιμασίας, αυτή δηλαδή της ψύχρανσης και του ζεστάματος, μεταβάλλουν τη σύνθεση των θρεπτικών ουσιών τους και πιθανόν και γίνουν τοξικές.

Τις παρακάτω τροφές λοιπόν μπορείτε να τις τρώτε μόνο όταν είναι φρεσκομαγειρεμένες, ειδάλλως μπορεί να δηλητηριαστείτε:

1. Μανιτάρια

Προτιμήστε να τα φάτε μόλις τα μαγειρέψετε ή την επόμενη μέρα. Καλύτερα να καταναλωθούν παγωμένα. Το ίδιο ισχύει και για τις σούπες, τους ζωμούς και το ριζότο με μανιτάρια. Όταν ξαναζεσταθούν μεταλλάσσονται οι πρωτεΐνες τους ενώ πιθανόν να αλλάξει και η γεύση τους, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στη χώνεψη.

2. Κοτόπουλο

Όπως τα μανιτάρια, το ξαναζεσταμένο κοτόπουλο επηρεάζει τη σύνθεση των πρωτεϊνών. Γι’αυτό και γενικώς προτίνεται το ζέσταμα του κρέατος σε υψηλές θερμοκρασίες. Αν δε μπορείτε να φάτε το κρέας παγωμένο, τοποθετήστε το σε χαμηλή φωτιά για αρκετή ώρα.

3. Πατάτες

Οι πατάτες απαγορεύεται να ξαναζεσταθούν αφού εκτός του ότι χάνουν τις θρεπτικές τους ιδιότητες, μπορεί να γίνουν τοξικές. Να τις καταναλώνετε μόλις τις μαγειρέψετε ή παγωμένες, όπως προτιμάτε. Εάν φτιάξετε ψητό κατσαρόλας ή πατατόσουπα για τις επόμενες μέρες καλό θα ήταν να προσθέσετε τις πατάτες μετά.

4. Σπανάκι

Το σπανάκι περιέχει υψηλά ποσοστά νιτρικού άλατος το οποίο με το επαναλαμβανόμενο ζέσταμα μετατρέπεται σε νιτρίτη. Ο νιτρίτης είναι καρκινογόνος για το ανθρώπινο σώμα, οπότε προτιμήστε να το καταναλώσετε όσο είναι φρεσκομαγειρεμένο.

5. Παντζάρι

Το παντζάρι, όπως και το σπανάκι περιέχει νιτρικό άλας το οποίο γίνεται δηλητηριώδες για το σώμα όταν ξαναζεσταθεί. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δε μπορεί να καταναλωθεί την επόμενη μέρα, απλώς καταναλώστε το παγωμένο.

6. Σέλινο

Το σέλινο το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον στις σούπες, πρέπει να αφαιρεθεί από το φαγητό για να ξαναζεσταθεί, όπως και τα καρότα, και να προστεθεί μετά. Ποτέ μη ξαναζεστάνετε σούπα χωρίς να τα αφαιρέσετε.

7. Αυγά

Τα αυγά αποτελούν την πιο επικίνδυνη τροφή όταν ξαναζεσταθεί καθώς γίνονται τοξικά εξαιτίας της υψηλής θερμοκρασίας. Δεν ισχύει το ίδιο και για φαγητά τα οποία περιλαμβάνουν αυγά ανακατεμένα με σάλτσες όπως η μπεσαμέλ, αλλά αφορά πιάτα με βραστά αυγά όπως ο μουσακάς.


14

Δεν υπάρχει ταξιδιώτης που να έχει διασχίσει έστω και μια φορά την Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου και δεν έχει νιώσει θαυμασμό και δέος για το σύγχρονο αυτό μηχανικό θαύμα.

Όπως είναι γνωστό, η καλωδιωτή γέφυρα που ολοκληρώθηκε το 2004 μεταξύ του Ρίου και του Αντιρρίου συνδέει την Πελοπόννησο με τη δυτική ηπειρωτική Ελλάδα.

Ποιος έχει αναρωτηθεί όμως τι «κρύβεται» κάτω από αυτή;

Το ντοκιμαντέρ του Discovery Channel είναι εντυπωσιακό και αξίζει να το δείτε…


Πηγή: Discovery Channel
15

Το πρωτοσέλιδο της 7ης Απριλίου 2016 «Σε εγρήγορση η υπηρεσία πρασίνου για παρεμβάσεις σε όλη την πόλη» περιέχει μια παράγραφο που αποκαλύπτει με εξαιρετική καθαρότητα και αφοπλιστική ειλικρίνεια το ποιοι λαμβάνουν αποφάσεις για τη διαμόρφωση και διαχείριση των δημόσιων χώρων του Δήμου, ιδιαίτερα εκείνων που θεωρούνται ‘τουριστικού ενδιαφέροντος’ άρα πρέπει πάση θυσία να πληρούν τις προδιαγραφές του παγκοσμιοποιημένου τουριστικού ίματζ (image): φοίνικες και γκαζόν. Δίνει όμως την ευκαιρία να καταγραφούν επιλεγμένες διαπιστώσεις, να τεθούν ερωτήματα και να διατυπωθούν, τι άλλο; ελπίδες και ευχές…

Στις άμεσες ενέργειες που θα γίνουν το επόμενο διάστημα είναι η φύτευση στην ανατολική παραλία… Όπως ανέφερε η κα Μπιρλιράκη, η υπηρεσία μετά από έντονο προβληματισμό, κατέληξε ότι τελικά θα γίνει και πάλι φύτευση φοινίκων στο παραλιακό μέτωπο, παρά το γεγονός ότι η «δράση» του σκαθαριού αποτελεί έναν μόνιμο πονοκέφαλο για τους υπευθύνους. Έτσι, σε συνεργασία και με τον Όμιλο Δασκαλαντωνάκη, που προσφέρει τους περισσότερους φοίνικες, η υπηρεσία θα παρακολουθεί συστηματικά τα δέντρα, ώστε να περιορίσει το σκαθάρι και τις καταστροφικές του συνέπειες. «Μετά από πολύ μεγάλη έρευνα και αφού μιλήσαμε με τον όμιλο Δασκαλαντωνάκη, που μας δίνουν τους φοίνικες, θα υπάρξει και μία βοήθεια στη συντήρηση τους για να παλέψουμε το σκαθάρι. Καταλήξαμε ότι το πιο ανθεκτικό δέντρο είναι ο φοίνικας και μάλιστα αυτός που έχουμε αρχίσει να φυτεύουμε και θα τους παρακολουθήσουμε για ένα έτος», ανέφερε η κα Μπιρλιράκη.

Πρώτη άμεση διαπίστωση είναι ότι η διαμόρφωση και διαχείριση των δημόσιων χώρων της πόλης επηρεάζονται καθοριστικά από απόψεις, αποφάσεις και δράσεις ιδιωτών που έχουν απόλυτη προτεραιότητα έναντι των γνώσεων, της εμπειρίας και των συμβουλών επιστημόνων και ενδιαφερομένων πολιτών. Σε συνθήκες δημοκρατικής διακυβέρνησης, δεν αμφισβητείται το δικαίωμα οποιουδήποτε να έχει άποψη πάνω σε ένα θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος αλλά το να παρεμβαίνει με τρόπους που επηρεάζουν και καθορίζουν αποφάσεις … προβληματίζει.

Το γεγονός ότι πρόκειται για δωρεά των περισσότερων φοινίκων δεν σημαίνει ότι η όποια δωρεά, όπως και η συγκεκριμένη, γίνεται αναγκαστικά αποδεκτή ειδικά όταν αφορά θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος, δημόσιας υγείας, ταυτότητας του αστικού τοπίου, όταν δηλαδή συντρέχουν σοβαροί λόγοι όπως αυτοί που έχουν διεξοδικά αναλυθεί και είναι γνωστοί τοις πάσι πλέον (Ε. Καπετανάκη-Μπριασούλη «Οι φοίνικες εκπέμπουν SOS χρόνια τώρα», Κρητική Επιθεώρηση 28/1/2016 ) …. Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι παρόμοιες προσφορές φοινίκων γίνονται τελευταία και σε άλλους δήμους, όπως αυτή του κ. Μαρινάκη στο Δ. Πειραιά για καλλωπισμό της πόλης το καλοκαίρι του 2015, εγείροντας παρόμοια ερωτήματα. Γιατί προσφέρουν ΜΟΝΟ φοίνικες όταν η Ελληνική χλωρίδα είναι παγκόσμια γνωστή για την τεράστια βιοποικιλότητα της;

Τι αποφασίστηκε, λοιπόν, στην Υπηρεσία Πρασίνου; Ότι θα συνεχίσουν να δίνουν τροφή στο σκαθάρι (φρεσκότατους φοίνικες), διευκολύνοντας έτσι την εξάπλωση του και ότι θα προσπαθήσουν (γιατί άραγε;) να το καταπολεμήσουν όταν έχει γίνει πλέον σαφές από τους πλέον έγκριτους επιστήμονες ότι ΔΕΝ καταπολεμείται ακόμα και με τα ισχυρά εντομοκτόνα (που έχουν απαγορευθεί πλέον και στην Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα) ενώ τα βιολογικά σκευάσματα είναι αποδεδειγμένα αναποτελεσματικά. Αν δεν αρκεί η μαρτυρία του κατ’ εξοχήν ειδικού κ. Θυμάκη καθώς και άλλων ειδικών που καταγράφηκε στο προηγούμενο άρθρο μου, να προσθέσω μερικά ακόμα. Δήμοι που συνεργάστηκαν με ειδικούς επιστήμονες, όπως ο Δ. Αμαρουσίου που συνεργάστηκε με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και πειραματίσθηκαν με βιολογικά σκευάσματα κατέληξαν στην απόφαση να αντικαταστήσουν τους φοίνικες με άλλα ενδημικά δένδρα… 

Στις αρχές Απρίλη 2016 (προ ημερών) το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο (ο κατ’ εξοχήν ειδικός φορέας στο θέμα) υπέγραψε προγραμματική σύμβαση με την Περιφέρεια Αττικής (http://www.renadourou.gr/?p=18256) για χρήση βιολογικών σκευασμάτων για την προστασία των φοινικοειδών (που έχουν αποδεκατισθεί από το σκαθάρι) στο Πεδίο του Άρεως λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων την «έμφαση που πρέπει να δοθεί στην ασφάλεια των επισκεπτών καθώς και των εργαζομένων, αλλά και η σχετική Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Οδηγία 2009/128/ΕΚ της 21ης Οκτωβρίου 2009 σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου που αφορά στον καθορισμό πλαισίου κοινοτικής δράσης με σκοπό την επίτευξη ορθολογικής χρήσης των γεωργικών φαρμάκων), επιτάσσουν την επέμβαση με βιολογικές μεθόδους φυτοπροστασίας και απαιτούν εξειδικευμένη ερευνητική υποστήριξη» …. Τα χημικά σκευάσματα είναι εκτός συζήτησης πλέον …. Το δε σκαθάρι είναι ένα από τα τέσσερα έντομα καραντίνας του ΥΠΑΑΤ…

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι: θα δαπανηθεί πάλι δημόσιο χρήμα και χρόνος για πειράματα σε δημόσιους χώρους και μάλιστα τουριστικού ενδιαφέροντος, όταν όλα και όλοι συνηγορούν σε αντίθετη απόφαση; Η δικαιολογία που προβάλλεται «Καταλήξαμε ότι το πιο ανθεκτικό δέντρο είναι ο φοίνικας και μάλιστα αυτός που έχουμε αρχίσει να φυτεύουμε» ακούγεται λίγο αντιφατική. Ένα τόσο ευάλωτο εισαγόμενο δένδρο είναι ανθεκτικό ( ; ) σε σχέση με τα ενδημικά είδη που έχουν προσαρμοστεί στις τοπικές συνθήκες εδώ και χιλιετίες; Σ’ αυτά τα πλαίσια, υπενθυμίζεται επίσης ότι δεν έχουν απαντηθεί ούτε θίγονται στις ανακοινώσεις τα κρίσιμου ενδιαφέροντος ζητήματα της χρήσης εντομοκτόνων σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους καιτης ταφής των νεκρών φοινίκων (δημόσιων και ιδιωτικών) εδώ και μερικά χρόνια (που, πως και πόσο;). Όπως επίσης, δεν θίγεται το ζήτημα της συνεχιζόμενης βλάβης στους υφιστάμενους δημόσιους και ιδιωτικούς (ιδιαίτερα τους εναπομείναντες ιστορικούς) φοίνικες στην πόλη όταν το σκαθάρι θα ζει και θα βασιλεύει με τους νέους που θα φυτεύονται… Θα περίμενε κανείς να υιοθετηθεί μια συνολική στρατηγική διαχείρισης του ζητήματος σε επίπεδο Δήμου (αν όχι Δήμων μια που το μείζον ζητούμενο, η στρατηγική σε επίπεδο Κρήτης, δεν φαίνεται να διαμορφώνεται) αντί να αποφασίζεται η συνέχιση της ίδιας, επικίνδυνης για την δημόσια υγεία και εξαιρετικά δαπανηρής σε συντήρηση, πρακτικής φύτευσης φοινίκων.

Δεύτερη διαπίστωση είναι ότι ο ρόλος της Υπηρεσίας Πρασίνου έχει περιορισθεί στην εκτέλεση πολιτικών αποφάσεων ενώ υποτίθεται ότι στελεχώνεται από επιστήμονες ειδικούς και υπεύθυνους για το βιολογικό-τεχνικό σκέλος της διαχείρισης πρασίνου και φυσικά για την επιλογή των καλλωπιστικών φυτών με πολλαπλά κριτήρια μεταξύ των οποίων την ενδημικότητα των φυτών και το σεβασμό στην ταυτότητα του τοπίου της περιοχής.

Τρίτη διαπίστωση είναι η υιοθέτηση της αισθητικής του ιδιώτη (φοίνικες και γκαζόν) για τον δημόσιο χώρο της πόλης ιδιαίτερα όταν αυτή η ξενόφερτη, μεγάλου κόστους και ανάγκης διαρκούς τεχνικής υποστήριξης,αισθητική έχει πλέον κυριαρχήσει στους δημόσιους χώρους όλων των πόλεων, ιδιαίτερα των τουριστικών, με αποτέλεσμα την ισοπέδωση και απώλεια της περιβαλλοντικής και πολιτισμικής ιδιαιτερότητας τους, μαρτυρία απελπιστικά απούσας φαντασίας και δημιουργικότητας.

Τέταρτη διαπίστωση είναι ότι απουσιάζουν εποικοδομητικές παρεμβάσεις αλλά καιαντιδράσεις πολιτών στις αποφάσεις της διοίκησης. Δεν είναι του παρόντος η ανάλυση αυτού του σημαντικότατου ζητήματος που αφορά πολλά άλλα θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Ας σημειωθεί εδώ ότι πολίτες, με την Αριστοτελική έννοια του όρου (ίσα και ελευθέραάτομα που συμμετέχουν στα κοινά), είναι δυσεύρετοι πλέον κι αν υπάρχουν δεν συντρέχουν οι συνθήκες για να αποδώσουν οι συλλογικές προσπάθειες τους σε ευρεία κλίμακα. Οι ομαδοποιήσεις με βάση κομματικές προτιμήσεις έχουν αποδειχθεί ολέθριες διαχρονικά. Η σύγχρονη κοινωνία, του Ρεθύμνου μη εξαιρουμένου, συγκροτείται πλέον από άτομα που ενδιαφέρονται μόνο για τα ίδια άσχετα αν η κακή διαχείριση των κοινών επηρεάζει αρνητικά αυτά τα ίδια συμφέροντα. Οι δε αισθητικές αντιλήψεις του πλήθους συντονίζονται με τα παγκοσμιοποιημένα πρότυπα, και η γκλαμουριά (δυστυχώς, όχι η αίγλη) των φοινίκων δεν αποτελεί εξαίρεση.

Παρ’ όλα ταύτα, ελπίζω και εύχομαι…

•    Τα λάθη του παρελθόντος – αποφάσεις δημόσιου συμφέροντος που ελήφθησαν με γνώμονα το ιδιωτικό συμφέρον και κατέληξαν σε οικτρές αποτυχίες – να γίνουν μάθημα. Η πανωλεθρία με τους φοίνικες είναι ακόμα ένα ενεργό λάθος… Και προτάσσω αυτή την ευχή γιατί προγραμματίζονται έργα κοινού συμφέροντος που απαιτούν να ακολουθηθεί διαφορετική λογική…

•    Οι δωρεές ιδιωτών είναι πάντα ευπρόσδεκτες αρκεί να εναρμονίζονται με το κοινό συμφέρον που συναποφασίζεται μέσα από ουσιαστικά συλλογικές διαδικασίες πολιτών. Υπάρχουν τόσα άλλα προβλήματα στα οποία θα μπορούσε να συνδράμει η ιδιωτική πρωτοβουλία, ιδιαίτερα σ΄αυτή την περίοδο της δυσπραγίας, που θα δημιουργούσαν απασχόληση και εισόδημα (τα κύρια κριτήρια/επιχειρήματα επιλογής) χωρίς ανεπιθύμητες συνέπειες όπως αυτές των φυτεύσεων φοινίκων.

•    Οι φυτεύσεις στις παραλιακές ζώνες μπορούν να γίνουν με ενδημικά είδη χαμηλών θάμνωνή καλλωπιστικών δένδρωνπου δεν θα περιορίζουν τη θέα και την επαφή με το βασικό και χαρακτηριστικό στοιχείο του Ρεθύμνου, το πέλαγος, και όχι αναγκαστικά με ψηλά δένδρα ιδίως με φοίνικες που δεν προσφέρουν ούτε καν σκιά στους περιπατητές….

•    Πέρα από τις φυτεύσεις όμως, η αισθητική των παραλιακών ζωνών θα παραμένει προβληματική ενόσω υπάρχουν κάδοι απορριμμάτων, πλαστικά παραπήγματα – επεκτάσεις καταστημάτων και εστιατορίων, αλάνες-σκουπιδότοποι, άτακτα σταθμευμέναοχήματα, συνθήματα με σπρέϋ και άναρχες χρήσεις.

•    Διαρκής προτεραιότητα παραμένει η σοφή αξιοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτήματος του Ρεθύμνου, της αισθητικής και πολιτιστικής ταυτότητας του, που προϋποθέτει πολίτες, υποκείμενα που παράγουν πολιτισμό στο δημόσιο χώρο κι όχι αντικείμενα που μιμούνται παγκοσμιοποιημένα πρότυπα, έρμαια της αδυσώπητης και καταστροφικής ξενομανίας.

•    Επειδή «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία», ας ευχηθούμε να τολμήσουν όλοι – δημοτική αρχή και πολίτες – να μη χαθεί μια ευκαιρία να κάνει το Ρέθυμνο τη διαφορά… γιατί το δις εξαμαρτείν…

Ελένη Καπετανάκη-Μπριασούλη, Καθηγήτρια
Τμήμα Γεωγραφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
e.briassouli@aegean.gr


16

«Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ». Έvα oγκώδες, μοναδικό έργο, σκηvoθετημέvo από τoν Φράvκo Τζεφιρέλι. Ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης πραγματοποίησε τα γυρίσματα στoυς αυθεvτικoύς χώρoυς και χρησιμoπoίησε έvα λαμπερό καστ, αλλά και μια επιβλητική μουσική υπόκρουση από τον Μορίς Ζαρ. Ο Σερ Λόρενς Ολίβιε, η Αν Μπάνκροφτ, ο Έρνεστ Μποργκνάιν, η Κλαούντια Καρντινάλε, ο Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, ο Στέισι Κιτς, ο Τζέιμς Μέισον, ο Ντόναλντ Πλέζανς, ο Κρίστοφερ Πλάμερ, ο Άντονι Κουίν, ο Ραλφ Ρίτσαρντσον, ο Φερνάρντο Ρέι, ο Ροντ Στάιγκερ, ο Πίτερ Ουστίνοφ, ο Μάικλ Γιορκ, η Ολίβια Χάσει, ο Ιαν Χολμ, ο δικός μας Γιώργος Βογιατζής και φυσικά o Ρόμπερτ Πάoυελ με τo μοναδικό και ανεπανάληπτο γαλαvό βλέμμα, ερμηνεύουν ιδανικά τους βιβλικούς ήρωες.

Ο Βρετανός ηθοποιός σήμερα είναι 70 ετών, ζει και εργάζεται στη χώρα του, είναι παντρεμένος  και έχει δύο μεγάλα παιδιά. Ο Πάουελ παντρεύτηκε τη χορεύτρια Μπαμπς Λορντ το 1975, λίγο πριν αρχίσει τα γυρίσματα της ταινίας. Από τότε μετράει η κοινή τους πορεία ενώ η μεγάλη τους αγάπη είναι τα ταξίδια με σκάφος ανά τον κόσμο.

Ο 33χρονος τότε ηθοποιός με τα διάφανα γαλανά του μάτια και τη μοναδική αύρα στην κίνηση και στη μορφή του υπήρξε η απόλυτη υπερβατική μορφή του Ιησού Χριστού στον κινηματογράφο, κάνοντας εκατομμύρια χριστιανών σε όλο τον κόσμο να τον ταυτίσουν με τον ίδιο το Θεάνθρωπο, πληρώνοντας όμως ακριβά το τίμημα στην μετέπειτα καριέρα του. Εκπλήρωσε έτσι την επιθυμία που εξέφρασε ο ίδιος μετά το τέλος των γυρισμάτων: «Ελπίζω πως ο Ιησούς θα είναι ο τελευταίος στη σειρά των ευαίσθητων νέων ανδρών που θα κληθώ να ερμηνεύσω στο μέλλον».

Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του Πάουελ είναι το έτος 1974, όπου τον καλούν στο κάστινγκ για την υπερπαραγωγή «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» του Φράνκο Τζεφιρέλι. Ο Πάουελ παρουσιάζεται στην επιτροπή διανομής ρόλων χωρίς πολλές ελπίδες, μιας και ο σκηνοθέτης είχε στο μυαλό του σαν πιθανούς «μεσσίες» επώνυμους ηθοποιούς της εποχής, όπως τον Αλ Πατσίνο και τον Ντάστιν Χόφμαν. Τον Πάουελ, τον προόριζε για τον ρόλο του Ιούδα!

Μετά την προβολή της ταινίας κάνει μια προσπάθεια να χρησιμοποιήσει την επωνυμία του στο Χόλιγουντ, οι περισσότεροι όμως σκηνοθέτες διστάζουν να δώσουν στον «άνθρωπο που υποδύθηκε τον Ιησού» ρόλους «γήινους».

Αυτή η εξαφάνιση του Πάουελ από τα εγκόσμια έδωσε τροφή για ένα σωρό φήμες βασισμένες στην «κατάρα του Ιησού»: ότι τρελάθηκε, αυτοκτόνησε, είναι άστεγος.

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Βρετανός ηθοποιός συνέχισε να δουλεύει σε εγχώριες τηλεοπτικές σειρές και ευρωπαϊκές ταινίες.

Τι έχει δηλώσει  ο Πάουελ για τον “Ιησού από τη Ναζαρέτ”

«Όταν κλήθηκα να υποδυθώ τον Ιησού, ήμουν 32 ετών και ομολογώ ότι μέχρι τότε δεν είχα κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη θρησκεία και καμία απολύτως γνώμη για τον Χριστό. Ύστερα από 9 μήνες γυρισμάτων σε επιβλητικά τοπία του Μαρόκου και της Τυνησίας, μπορώ να πω ότι πραγματικά πιστεύω στον Ιησού, ακόμη και αν δεν πηγαίνω τακτικά στην εκκλησία. Στη σκηνή της Σταύρωσης, ήμουν λίγο νευρικός, ίσως και από την εξάντληση που ένιωθα, ύστερα από τη δίαιτα 12 ημερών που είχα επιβάλλει στον εαυτό μου πριν από το γύρισμα, για να φαίνομαι όσο πιο «ρεαλιστικός» μπορούσα. Κάποια στιγμή κοιτάζοντας στον καθρέφτη αναγνώρισα στο είδωλό μου τον Ιησού. Μου φάνηκε ότι είδα την εικόνα που έχει ο καθένας από εμάς γι΄ αυτόν, όταν προσπαθούμε να τον φανταστούμε. Την εικόνα που έχω συγκρατήσει από παιδί. Πραγματικά ελπίζω στο μνημόσυνό μου, να με θυμούνται και να με αποκαλούν όλοι ως «τον άνθρωπο που υποδύθηκε τον Ιησού».

Πηγή: theinsider.gr
17

Με ένα χρόνο φυλάκιση με αναστολή και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ τιμωρήθηκε κυνηγός, ο οποίος κρίθηκε ένοχος από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Καλαμάτας γιατί εγκατέλειψε το σκύλο του. Ο κυνηγός άφησε το σκύλο σε μια ερημιά ψηλά στο Κοντογόνι για να πεθάνει μόνος και αβοήθητος, γιατί είχε Καλαζάρ.

Το ζώο όμως από ένστικτο έπιασε και ακολούθησε ένα ρέμα, όπως ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του και κατηγορούμενος υπέθεσε στην απολογία του, και έτσι έφτασε στο Βλαχόπουλο. Εκεί το βρήκε φιλόζωη που είχε κατέβει για αγροτικές δουλειές από την Αθήνα, το πήρε στο πατρικό της στο χωριό και του ξεκίνησε θεραπεία σε κτηνίατρο. Η εν λόγω γυναίκα ήταν αυτή που έκανε μήνυση στον κυνηγό για κακοποίηση ζώου, όταν αυτός βρήκε τυχαία το σκύλο και τον πήρε αφού ήταν πια υγιής. Κατηγορούμενος για κακοποίηση ζώου στην ίδια υπόθεση ήταν και ένας ξάδελφος της μηνύτριας, ο οποίος κατηγορείτο πως άφησε το σκύλο χωρίς νερό και φαγητό -αλλά αθωώθηκε γιατί όσο έλειπε η ξαδέλφη του στην Αθήνα τη φροντίδα του ζώου είχε μια γυναίκα η οποία φρόντιζε και τους γονείς της μηνύτριας.

Ο κυνηγός πάντως αρνήθηκε στην απολογία του ότι παράτησε το σκύλο του να πεθάνει και υποστήριξε ότι τον έχασε στο κυνήγι. Ισχυρίστηκε, μάλιστα, ότι ήταν ένα πολύ καλό πουλόσκυλο και δεν ήθελε να το χάσει. Σύμφωνα με όσα είπε στην απολογία του, γύρισε στο βουνό για να το ψάξει και τις επόμενες ημέρες, ενώ άφησε και μια μπλούζα του για να βρει ο σκύλος τη μυρωδιά του. Αυτό έγινε στα μέσα Φεβρουαρίου του 2012, ενώ σύμφωνα με καταθέσεις η φιλόζωη που έσωσε το σκύλο, τον βρήκε το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου σε άθλια κατάσταση, άρρωστο και φοβερά αδυνατισμένο.

Περίπου 10 μήνες μετά, κι αφού ο σκύλος είχε δυναμώσει και έκανε θεραπεία, ο κυνηγός τον είδε τυχαία να περιφέρεται στο Βλαχόπουλο. Ρώτησε και βρήκε σε ποιο σπίτι τον έχουν και πήγε αποφασισμένος για να τον πάρει πίσω, όπως και έκανε. Η μηνύτρια όμως δεν το άφησε έτσι και τον κατήγγειλε στο Α.Τ. Πύλου, καταθέτοντας την μήνυση για κακοποίηση ζώου, ενώ ο εισαγγελέας αποφάσισε να της επιστραφεί ο σκύλος μέχρι να αποφασίσει το δικαστήριο.

Την ενοχή του κυνηγού πρότεινε στην αγόρευσή της και η εισαγγελέας Μαρία Κωλέττη.

18

Όσο και αν είναι επώδυνο για μένα , δυστυχώς ανήκω σε αυτήν τη γενιά. Αναφέρομαι βεβαίως, βεβαίως στη γενιά ανθρώπων που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα την περίοδο από 1998 και πάνω.Μια γενιά που μεγάλωσε με σύντροφο την τεχνολογία.
Μία γενιά που πήρε τελείως διαφορετικό δρόμο από την προηγούμενη,μια πορεία που ίσως δεν είναι αναστρέψιμη. Τι συμβαίνει λοιπόν με αυτή τη νέα γενιά;

Ποιος η τι ευθύνεται τελικά για αυτήν την κατάληξη; Ευθύνεται η υπερβολική "δόση" τεχνολογίας που έχουν λάβει τα σημερινά παιδιά ,χωρίς να γνωρίζουν πως να την χειρίζονται και να την αξιοποιούν ώστε να αποκομίσουν τα οφέλη της; Η μήπως ευθύνεται η στάση και η διαπαιδαγώγηση των γονέων προς τα παιδιά; Γιατί σίγουρα δεν φταίει μόνο το διαδίκτυο και το Facebook για αυτήν τη κατάσταση που επικρατεί σήμερα. Γιατί πραγματικά είναι τρομακτική...Ας αρχίσουμε λοιπόν...
Τα παιδιά της νέας γενιάς κρίνουν και κρίνονται με βάση την εξωτερική εμφάνιση και ΜΟΝΟ.Έχουν δώσει τεράστια βαρύτητα στο πως φαίνονται και στο πως δείχνουν,όχι στο πως πραγματικά είναι!Δεν ενδιαφέρονται για την καλλιέργεια του ψυχικού τους κόσμου ,της κριτικής τους σκέψης και της δημιουργικότητας τους και δεν δέχονται εύκολα το διαφορετικό.Δεν βάζουν στόχους, δεν έχουν όνειρα και οράματα για τη ζωή τους.

Αντιθέτως, επιζητούν μόνο την κοινωνική αποδοχή ,συμμερίζοντας τις απόψεις και ακολουθώντας τα στερεότυπα της μάζας. Ασχέτως αν αυτές τους εκφράζουν ή όχι! Πάρτε για παράδειγμα ...Βλέπεις όλα τα σημερινά παιδιά σαν "μαζικοποιημένα zombie" να ακολουθούν την κάθε ανόητη και ανούσια μόδα(ξέρουν τι κάνουν αυτοί που τις πλασάρουν), προσπαθώντας να το παίξουν κάποιοι που στα αλήθεια δεν είναι! Δεν το φιλτράρουν από τον εγκέφαλο τους και δεν σκέφτονται, αν πράγματι αυτή η μόδα αποτελεί ένα μέσο έκφρασης για αυτούς. Την ακολουθούν επειδή το ίδιο πράττει και η μάζα, και έτσι γνωρίζουν ότι θα λάβουν κοινωνική αποδοχή από τους πολλούς. Κάτι τέτοιο φυσικά αποτελεί μεγάλη αδυναμία και σοβαρό πλήγμα για την προσωπικότητας τους, σε μια ηλικία όπου μπαίνουν οι βάσεις για την διαμόρφωση της.

(εύκολη επιρροή = μια κυβέρνηση αθλίων με πολίτες πρόβατα και έχω και χίλια αλλα παραδείγματα). Όχι πως τώρα δεν είμαστε πρόβατα, αλλά αυτό δεν αφορά το παρόν θέμα. Για όσους θέλουν να πάρουν μία γεύση από αυτήν την κατάσταση, απλά επισκεφτείτε τον δημοφιλή ιστόχωρο κοινωνικής δικτύωσης,Facebook. Γιατί ΔΕΝ νοείται σημερινό παιδί χωρίς να κατέχει λογαριασμό στο Facebook.Ποζεριά, Καγκουριά, check - in όπου στο γ@μημένο κόσμο βρίσκονται ,με την μόνη τους αγωνία να είναι για τον αριθμό των likes που θα λάβουν. Δεν προβληματίζονται για τίποτα στη ζωή τους ,και η διανοητική τους κατάσταση έχει φτάσει να είναι ισάξια ενός κούτσουρου."Η τεχνολογία ξεπέρασε την ανθρώπινη αλληλεπίδραση " όπως είπε και ο Αϊνστάιν.Τα σημερινά παιδιά δεν μπορούν να συναισθανθούν αληθινά,αφού η ανθρωπιά τους έχει χαθεί.Δυστυχώς η μέρα που ανέφερε ο Αϊνστάιν έχει φτάσει: "Ο κόσμος θα έχει μία γενιά από ηλίθιους".

Ίσως οι σκέψεις μου για την "ευλογημένη" αυτή γενιά σας φαίνονται σκληρές και απαισιόδοξες. Προσπαθώ απλά να είμαι ρεαλιστής. Μην ξεχνάτε πως εγώ τα ζω καθημερινά. Αλλά όποιο και αν είναι το πρόβλημα μπορούμε να το αλλάξουμε όλοι μαζί, γιατί ποτέ δεν είναι αργά. Καλώ και τα ίδια τα παιδιά που έχουν λίγο μυαλό, να σκεφτούν και προβληματιστούν για όλη αυτή τη κατάσταση. Μπορεί τώρα να εκφράζω τα παράπονα μου κατ'αυτόν το τρόπο,αλλά θα προσπαθήσω όπως μπορώ να βοηθήσω και να αφυπνίσω τους συνομήλικους μου (τους φίλους μου τουλάχιστον). Το ίδιο να πράξετε και εσείς!

Υ.Γ. Δεν αναφέρομαι σε όλα τα παιδιά της γενιάς, γιατί γνωρίζω ότι υπάρχουν και εξαιρέσεις. Αναφέρομαι στη μάζα, δηλαδή στους πιο πολλούς. Και ούτε εγώ το παίζω πιο έξυπνος από αυτούς.Ίσως να είμαι λίγο πιο αφυπνισμένος!

Υ.Γ.2 Δεν είμαι ΚΑΤΑ του Facebook. Και εγώ ο ίδιος κατέχω λογαριασμό,αλίμονο.Είμαι κατά όλης αυτής της κατάστασης που επικρατεί εκεί.

Πηγή:http://www.aetos-apokalypsis.com
19

Τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τις σοκολάτες. Κάποια παιδιά, όμως, τις απεχθάνονται. Ένα από αυτά είναι και ο Ντρίσα… Ο Ντρίσα φέρει ακόμη τα σημάδια της περιόδου που πέρασε, δουλεύοντας σε κάποια φυτεία κακάο της Ακτής του Ελεφαντοστού.

Τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τις σοκολάτες. Κάποια παιδιά, όμως, τις απεχθάνονται. Ένα από αυτά είναι και ο Ντρίσα… Ο Ντρίσα φέρει ακόμη τα σημάδια της περιόδου που πέρασε, δουλεύοντας σε κάποια φυτεία κακάο της Ακτής του Ελεφαντοστού.
Ολοκληρωμένη αποτρίχωση με την πρώτη συνεδρία δώρο
Πολυάριθμα σημάδια από χτυπήματα. Ο Ντρίσα ήταν ένας «σκλάβος της σοκολάτας», ένας από τον άγνωστο αριθμό παιδιών της δυτικής Αφρικής που πωλούνται από τις οικογένειές τους ως σκλάβοι στην Ακτή του Ελεφαντοστού, τη μεγαλύτερη παραγωγό χώρα κακάο στον κόσμο.

Τα υποχρεώνουν να εργάζονται χωρίς να τα πληρώνουν, τα χτυπούν όταν αυτά εκδηλώνουν κάποιες αντιρρήσεις τους και τα εγκαταλείπουν, όταν αρρωσταίνουν.


Ο Ντρίσα εργαζόταν 18 ώρες την ημέρα, έτρωγε ελάχιστα και το βράδυ κοιμόταν κλειδωμένος σ΄ ένα μικρό δωμάτιο. Τα χτυπήματα που δεχόταν ήταν αρκετά για να τον «πείσουν» να συνεχίσει. Οι «σκλάβοι της σοκολάτας» που χρησιμοποιούνται στην Ακτή του Ελεφαντοστού προέρχονται, κατά κύριο λόγο, από το Μάλι, το Μπενίν, το Τόγκο και την Κεντροαφρικάνικη Δημοκρατία. Οι πληροφορίες που υπάρχουν, ωστόσο, γι΄ αυτά είναι λιγοστές και συγκεχυμένες.

Η Ακτή Ελεφαντοστού αποτελεί την πρώτη σε παραγωγή κακάο χώρα του κόσμου αφού εξάγει το 40% του συνόλου της παγκόσμιας παραγωγής. Οι χαμηλές τιμές του κακάο οι οποίες συνεπάγονται φθηνά εργατικά χέρια ωθούν τους παραγωγούς στην εκδούλευση μικρών παιδιών ώστε να ανταπεξέλθουν στον εξοντωτικό ανταγωνισμό. Οι ΗΠΑ υπολογίζουν πως περισσότερα από 109.000 παιδιά στην Ακτή Ελεφαντοστού δουλεύουν υπό τις χειρότερες συνθήκες παιδικής εργασίας ενώ περίπου 10.000 εξ αυτών είναι θύματα πορνείας και δουλεμπορίου.

Δεκαοκτώ με τριάντα μήνες μετά το φύτεμα, τα κακαόδεντρα, που μπορεί να ξεπεράσουν και τα επτά μέτρα σε ύψος, αρχίζουν να δίνουν τον πολύτιμο καρπό, καθιστώντας την Γκάνα την δεύτερη σε εξαγωγές στην δυτική Αφρική με πεντακόσιες εξήντα χιλιάδες μετρικούς τόνους παραγωγή (2005) και νούμερο δύο στις κακάο-παραγωγές χώρες στον κόσμο. Μαζί με την Ακτή του Ελεφαντοστού, το Καμερούν και την Νιγηρία καλύπτουν το 70% της παγκόσμιας ζήτησης. Πάνω από δύο εκατομμύρια αγρότες δουλεύουν στην παραγωγή κακάο στην χώρα.

Στην συγκομιδή και στην καλλιέργεια των κακαόδεντρων, όπως και στις υπόλοιπες αφρικάνικες χώρες, η παιδική εργασία είναι πολύ διαδεδομένη. Μικρά παιδιά με τις ματσέτες στα χέρια ξημεροβραδιάζονται κάτω από το καυτό ήλιο, αντιμετωπίζοντας την επίδραση των χημικών φυτοφαρμάκων, τα καθημερινά ατυχήματα και την βαναυσότητα των αφεντικών.

Υπολογίζονται σε πάνω από ογδόντα χιλιάδες τα παιδιά σχολικής ηλικίας, που εργάζονται στις φυτείες κακάο ο μέσος όρος ηλικίας δεν ξεπερνά τα 13,5 χρόνια. Τα περισσότερα είναι από τις φτωχές βόρειες επαρχίες της χώρας αλλά και από τις γειτονικές Μπουργκίνα Φάσο, Μάλι και την περιοχή της νότιας Σαχάρας και δουλεύουν για τριακόσιες χιλιάδες Cedi τον χρόνο που ισοδυναμούν μόνο με τριάντα δολάρια! Τους παρέχεται ένα άθλιο φαγητό και δωρεάν στέγη σε αποθήκες αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως η εκμετάλλευση είναι εξοργιστική.

«Πήγαινα σχολείο», λέει ο Μαρκ Γιάο Κουάμε που μαζί με τον αδελφό του Φαμπρίς, δουλεύουν σε μια απομακρυσμένη φάρμα. «Αλλά ο πατέρας μου δεν είχε άλλον να δουλέψει στη φάρμα, έτσι με πήρε από το σχολείο. Η μητέρα μου είναι μακριά από εδώ, έχω να τη δω 10 χρόνια, από τότε που ήμουν 2 χρονών»


Με τρεις δυτικές πολυεθνικές να ελέγχουν το 83% του παγκόσμιου εμπορίου κακάο, είναι προφανές πως οι φτωχές χώρες παραγωγής της πρώτης ύλης είναι χειροπόδαρα δεμένες στις απαιτήσεις και τους εκβιασμούς των αγοραστών. Η δραματική καθίζηση των τιμών το 1998, που τις έριξε στο μισό, ανάγκασε τους μικρούς παραγωγούς να ψάξουν τρόπους μείωσης του κόστους για να επιβιώσουν. Ο κυριότερος ήταν η επέκταση της παιδικής εργασίας που στην Γκάνα αλλά και στην Ακτή του Ελεφαντοστού ιδιαίτερα, έχει πάρει την μορφή επιδημίας.

Το 2001, σε μια προσπάθεια να αποφύγουν την κυβερνητική παρέμβαση και την κριτική του Τύπου, οι μεγάλες βιομηχανίες του κακάο υπέγραψαν μια εθελοντική σύμβαση (το Πρωτόκολλο της Βιομηχανίας του Κακάο) ώστε να εξαλειφθεί η παιδική εργασία έως το 2005. Όμως, η ημερομηνία πέρασε χωρίς να δοθεί μεγάλη σημασία ή να αλλάξει κάτι. Το όριο εξάλειψης πήρε τελικά παράταση έως τον Ιούλιο του 2008 ώστε μέχρι τότε τουλάχιστον στο 50% των παραγωγών κακάο να μη χρησιμοποιούν παιδιά στα χωράφια τους.

Οι εταιρείες κακάο δημοσιοποίησαν κάποια πιλοτικά προγράμματα χωρίς ωστόσο να έχει αλλάξει κάτι στην τακτική τους αποκόμισης κερδών από την παιδική εργασία. Την ίδια στιγμή στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, η Herseys Company, κλείνει φέτος τα εκατό εφτά χρόνια από την κυκλοφορία του πιο αγαπημένου της προϊόντος.

Ήταν το 1907, που εμφανίστηκαν στα μαγαζιά τα Hersheys Κisses, οι μικρές σοκολατένιες καραμέλες που φέρνουν τεράστια κέρδη στα ταμεία της και έφτασαν πέρυσι τα ογδόντα εκατομμύρια κομμάτια καθημερινές πωλήσεις. Η Hersheys μαζί με της Μars ελέγχουν τα 2/3 από τα 13 δις δολάρια πωλήσεων σοκολάτας στις ΗΠΑ και προμηθεύονται κακάο κυρίως από την Δυτική Αφρική. Μαζί με την Nestle και μερικές ακόμη ευρωπαϊκές πολυεθνικές, πάρα τις δεσμεύσεις και την διεθνή κατακραυγή συνεχίζουν να αγοράζουν πρώτη ύλη που μαζεύεται από παιδικά χέρια, συμμετέχοντας ταυτόχρονα και σε εκστρατείες ενάντια στην παιδική εργασία! .

Οταν πριν από δύο χρόνια ο δανός δημοσιογράφος Μ.Mistrati θέλησε να φάει μια σοκολάτα, πήγε σε ένα σουπερμάρκετ και άρχισε να ψάχνει: «Παρατήρησα ότι από τις επτά διαφορετικές σοκολάτες που είχα στα χέρια μου, μόνον μία ακολουθούσε τις αρχές του fair trade. Αναρωτήθηκα τι να συμβαίνει με τις υπόλοιπες», περιγράφει ο ίδιος. Αυτό ήταν και η αφετηρία ενός επώδυνου χρονικού που με τον R. Romano οδήγησαν σε ένα συγκλονιστικό ντοκυμαντέρ «τη σκοτεινή πλευρά της σοκολάτας» στο οποίο αποκαλύπτεται είναι η πραγματικότητα που χρηματοδοτεί η πανίσχυρη βιομηχανία που γλυκαίνει τις αισθήσεις.

Το ντοκυμαντέρ περιγράφει την καλιέργεια κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού εκεί όπου πρόσφατα ο διεθνώς αμφισβητούμενος πρόεδρος Λόραν Γκμπάγκμπο εθνικοποίησε τις τοπικές αγορές και τις εξαγωγές του κακάο με στόχο την προστασία των εσόδων από φόρους και δασμούς. Εσοδα που μοιράζονται εκτός των άλλων και στη συντήρηση των μισθοφόρων Τα εργατικά χέρια όπου βασίζονται οι καλλιεργητές κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού κρύβουν το πλέον απροκάλυπτο δουλεμπόριο παιδιών 7 έως 14 ετών.

Γι’ αυτά τα παιδιά σοκολάτα σημαίνει αρπαγή από τις οικογένειές τους, σκληρή δουλειά, ξύλο, σεξουαλική κακοποίηση και επικίνδυνες χαντζάρες. Οι Mistrati και Romano ξεκινούν την έρευνα από την Ευρώπη με εκπροσώπους των μεγαλύτερων εταιρειών να δηλώνουν άγνοια για τις «φήμες», όπως τις χαρακτήρισαν.

Το ταξίδι τους στην Αφρική καλείται να επιβεβαιώσει τις… «φήμες». «Είχα πολλές δυσκολίες καθώς έπρεπε να δουλέψω με απόλυτη κάλυψη στην Ακτή Ελεφαντοστού, το Μάλι και την Μπουρκίνα Φάσο. Οι κυβερνήσεις εκεί δεν επιθυμούν δημοσιογράφους που ερευνούν ζητήματα δουλεμπορίου παιδιών» λέει ο Mistrati και επισημαίνει: «Βεβαίως είχα κατά νου και την περίπτωση ένος άλλου συναδέλφου, του Guy-Andre Kieffer, ο οποίος σε ανάλογη έρευνα το 2004 είχε απαχθεί και δεν επέστρεψε ποτέ». Πρώτος σταθμός η φτωχή περιφέρεια του Μάλι.

Ο 50χρονος οδηγός των Δανών κατάγεται από εκεί και βιώνει την πραγματικότητα των «παιδιών του κακάο» καθημερινά. Τα παιδιά μεταφέρονται από διάφορα χωριά στους σταθμούς των λεωφορείων που φεύγουν για τα σύνορα. Για άλλα έχει προηγηθεί συμφωνία του δουλέμπορου με τους γονείς (ένα παιδί μπορεί να πουληθεί ακόμη και 230 ευρώ), για άλλα όμως όχι. Απλώς, τα απάγουν… «Φοβόμουν να δουλέψω χωρίς κρυφή κάμερα. Οι traffickers είναι αδίστακτοι εγκληματίες και κάνουν τα πάντα για το χρήμα. Κατάφερα όμως να ακολουθήσω όλη τη διαδρομή» περιγράφει ο Mistrati.

Σταθμός Sikasso: Ο Idrissa Kante, γενικός γραμματέας του σωματείου οδηγών, περιγράφει πώς οι traffickers μεταφέρουν κάθε φορά 10 με 15 παιδιά. Μόλις το λεωφορείο πλησιάζει στα σύνορα, ανεβαίνουν σε μοτοσικλέτες με τις οποίες μέλη του κυκλώματος ακολουθούν το λεωφορείο. Τα περνάνε από τα σύνορα. Στην άλλη πλευρά, οι ιδιοκτήτες φυτειών τα παραλαμβάνουν. Την ώρα που οι Δανοί βρίσκονται στο Sikasso, ένας άντρας φωνάζει: «Παίρνουν ένα κορίτσι»!

Πλησιάζουν το λεωφορείο, αλλά η «συνοδός» του έχει γίνει καπνός. Η 12χρονη Mariam Marico περιγράφει λίγο μετά: «Μου είπε ότι θα έβγαζα χρήματα». Τα γόνατά της, όμως, είναι ματωμένα. Είναι φανερό ότι το παιδί είχε συρθεί με τη βία. – Φύγε και μην ξαναγυρίσεις εδώ, να τους πεις ότι εδώ δεν υπάρχουν χρήματα, της φωνάζει ένας άντρας που ανήκει σε εθελοντική οργάνωση και λίγο αργότερα τη μεταφέρει πίσω στο χωριό της. Βλέποντάς την, ο οδηγός των δημοσιογράφων ξεσπά σε κλάματα γιατί είναι σίγουρος ότι θα την ξαναδεί να επιστρέφει: «Η καρδιά μου έχει τσακίσει, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο»… Επόμενος σταθμός το χωριό Zegua.

Ο αρχηγός των 500 κατοίκων, Diamoutenne Bakary, περιγράφει τις απαγωγές παιδιών. Ακολουθεί η SAF CACAO, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας κακάο με κορυφαίους πελάτες ανά τον κόσμο. Ο γενικός διευθυντής Ali Lakiss δεν ξέρει τίποτα: «Γεννήθηκα στη βιομηχανία του κακάο και δεν έχω συναντήσει ποτέ παιδιά από 10 έως 16 ετών να δουλεύουν στις φυτείες».

Σπεύδει να υπενθυμίσει πως: «Είμαστε ο μεγαλύτερος παραγωγός κακάο παγκοσμίως. Φαντάζεστε τι είδους καταστροφή θα συνέβαινε αν οι άνθρωποι έπαυαν να αγοράζουν κακάο;» Μάλλον ο Lakiss είχε πολλά χρόνια να… επισκεφθεί τις φυτείες. Το ‘καναν αντ’ αυτού οι Δανοί και φυσικά συνάντησαν αρκετά παιδιά την ώρα της δουλειάς. Για τον κυβερνητικό Tohe Adam Malick, το θέμα έχει πάρει υπερβολικές διαστάσεις. Αποδίδει τη μεταφορά παιδιών στην Ακτή Ελεφαντοστού σε τουρισμό: «Πώς είναι να πηγαίνεις στο Παρίσι»!

Και η έρευνα συνεχίζεται σε μία ακόμη φυτεία. Αυτή τη φορά ο οδηγός τους υποδύεται τον παραγωγό.

-Θα χρειαστούμε πολλά παιδιά να δουλέψουν για μας, μπορείς να βοηθήσεις; ρωτά τον ιδιοκτήτη της φυτείας. «Εδώ είναι ο μεγάλος μου αδελφός, πείτε του πόσα θέλετε και θα τα φέρει κατευθείαν σε σας», του απαντά. – Πόσο κοστίζει; «Υπολόγισε 230 ευρώ»… Στη χώρα μας καταναλώνονται κάθε χρόνο 22.000 τόνοι σοκολάτας, με τη μία στις τρεις να είναι εισαγόμενη.

Ομως η αγορά είναι κατακλυσμένη από προϊόντα που το ταξίδι τους έχει ξεκινήσει από την Ακτή Ελεφαντοστού. Η Ελλάδα ανήκει στις χώρες που δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον για το ντοκιμαντέρ.

Αναρωτιέται ο Mistrati σε συνεντευξή του στην Ελευθεροτυπία: «Δεν ενδιαφέρει τους Ελληνες να μάθουν πώς παράγεται η σοκολάτα που τρώνε;».

Ο δημοσιογράφος το άφησε αναπάντητο, όπως κι εκείνος μία από τις ερωτήσεις : – Μετά από τα όσα έζησες, απολαμβάνεις το ίδιο μία σοκολάτα;


20

Οι μελέτες έχουν αποδείξει ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ασθένειες που επηρεάζουν χαρακτηριστικά τη μυρωδιά του σώματός μας, λόγω της μεταβολής της χημικής του σύστασης, που προκαλούν.

Δεν είναι, μάλιστα, τυχαίο ότι, όπως δημοσιεύεται και στην επιθεώρηση «Sensors», η τεχνολογία της ανίχνευσης των νοσημάτων μέσω της χαρακτηριστικής μυρωδιάς που αναδύει το σώμα, έχει εξελιχθεί πολύ την τελευταία 25ετία.

Δείτε αναλυτικά πώς μεταβάλει η κάθε ασθένεια την οσμή του σώματός μας σύμφωνα με τα στοιχεία που γνωρίζουμε:

Διαβήτης: Κάνει την ανάσα να μυρίζει σαν ασετόν

Ηπατική ανεπάρκεια: Κάνει την ανάσα να μυρίζει σαν σάπιο ψάρι

Κίτρινος πυρετός: Κάνει το δέρμα να μυρίζει σαν κρεοπωλείο

Σχιζοφρένεια: Κάνει τον ιδρώτα να μυρίζει σαν ξύδι

Τυφοειδής πυρετός: Κάνει την ανάσα να μυρίζει σαν φρεσκοψημμένο ψωμί

Ουρολοίμωξη: Κάνει τα ούρα να μυρίζουν σαν αμμωνία

Φαινυλκετονουρία: Κάνει το δέρμα των βρεφών να μυρίζει σαν μέλι

Φυματιώδης λεμφαδενίτιδα: Κάνει το δέρμα να μυρίζει σαν μπαγιάτικη μπύρα

Διαβητική κετοξέωση: Κάνει την ανάσα να μυρίζει σαν σάπιο μήλο

Διφθερίτιδα: Κάνει τον ιδρώτα να έχει μια γλυκιά μυρωδιά

Ηπατική εγκεφαλοπάθεια: Κάνει την αναπνοή να μυρίζει σαν φρεσκοθερισμένο τριφύλλι

Μέχρι στιγμής, οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει πάνω από 50 νοσήματα, τα οποία μεταβάλλουν την χημεία του σώματος και συνακόλουθα τη μυρωδιά του στόματος, του ιδρώτα, του δέρματος, των ούρων, των ποδιών, ακόμα και των κοπράνων και των φλεγμάτων.

Πηγή:onmed.gr
Pages: 1 [2] 3 4 ... 10